
W języku polskim odnaleźć można bardzo wiele określeń i haseł, które wykorzystują w swoich nazwach wyraz- przymiotnik- „czeski”, a które tak naprawdę niewiele mają wspólnego z samym czeskim językiem. Wśród takich wyrażeń wymienić można chociażby znane każdemu z nas określenie „czeski film”. I nie oznacza ono bynajmniej filmu, w którym wszyscy bohaterowie rozmawiają między sobą po czesku, tudzież produkcja nakręcona została w Czechach. „Czeski film” oznacza mniej więcej tyle, co trudną do ogarnięcia i niezbyt jasną sytuację. Nikt nic nie wie, w ogóle nie wiadomo o co komu chodzi i tym podobne określenia, to najprostsza forma wytłumaczenia, czym dla Polaków jest właśnie to określenie.
Innym bardzo znanym wyrażeniem jest chociażby „czeska lipa”. Rzucając to hasło nas rodacy mają zwykle na myśli coś tandetnego i niezbyt solidnego. To powiedzenie wzięło się najprawdopodobniej od czeskich papierosów LIPA, które za dawnych lat sprzedawano w Czechach, oraz które sprowadzano do naszego kraju. Jednak również ono nie ma praktycznie nic wspólnego z dorobkiem czeskiego języka- zapewne w samych Czechach te wyrażenia zupełnie nie funkcjonują. Są jedynie naszym polskim wymysłem.
Najpotrzebniejsze:
- oblast pokrytí
- zásadní porušení
- vysvobodit z otroctv
- vìc
- zrcadlová symetrie
- satira
- obìhnout
- blízce pøíbuzný
- termínový lhùtov
- poslat co (do èist
- zmenšit
- ukládat informace
- umísovat s
- zavlažovaè
- šperhák
- rovnání jehel
- mìšané
- vzpurný
- vydìlávat na (mít
- pazour
- manko
- popud
- zamilovat si
- trhavý pohyb
- velikost síta
- ustanovení platí
- hlavní
- drze se tváøit
- chytnout do smyèky
- pohlavnì vázaný
- dálkový svìtlomet
- vzít stranou
- sušené máslo
- ateista
- žák
- schopný jízdy
- rozvoj
- vdechovat
- stožár
- blednout
- divý
- pocitový
- nejvlídnìjší
- chu (k jídlu)
- kyveta (chem.)
- jemnì rozdìlit
- zahihòání
- konèit vítìzství
- vydat všanc
- dráždit (sluch, ne